شما در حال نهایی کردن استراتژی نهایی خود و ارزیابی مراحل بعدی خود هستید. آیا روکش موجود را تغییر می دهید یا آن را به طور کامل می پوشانید؟ این تقاطع مشترک اغلب منجر به سردرگمی بین دو سیستم پوشش بسیار متفاوت می شود. رنگ معمولی برای شفافیت کامل و پنهان سازی کامل سطح مهندسی شده است. برعکس، رنگ تونینگ به عنوان یک پوشش شفاف رنگی عمل می کند. فرموله شده است تا رنگ را تغییر دهد و در عین حال دید سطح زیرین را حفظ کند. انتخاب اشتباه می تواند جدول زمانی پروژه شما را خراب کند. همچنین می تواند جزئیات پیچیده سطح را از بین ببرد. ما تفاوت های فرمول دقیق را تجزیه خواهیم کرد. ما همچنین الزامات برنامه و شیمی خاص هر گزینه را بررسی خواهیم کرد. موارد استفاده خاص را یاد خواهید گرفت. این بینش به شما کمک می کند تا پوشش مناسب را برای پروژه منحصر به فرد خود انتخاب کنید. این راهنمای مبتنی بر شواهد حدس و گمان را حذف می کند. این اطمینان را به شما می دهد که هر بار پایان کامل را اعمال کنید.
خوراکی های کلیدی
- فرمولاسیون: رنگ معمولی از رنگدانه های سنگین مات (مانند دی اکسید تیتانیوم) استفاده می کند. رنگ تونینگ متکی به رنگ های شفاف یا میکرو پیگمنت های شفاف معلق در یک بایندر شفاف است.
- نتیجه بصری: تونینگ رنگ موجود را تغییر می دهد و بافت/دانه را حفظ می کند. رنگ معمولی یک رنگ ثابت 'لوح خالی' ارائه می دهد.
- پیچیدگی کاربرد: رنگ تونینگ معمولاً به تجهیزات اسپری برای جلوگیری از لکه ها و رگه ها نیاز دارد. رنگ معمولی با برس و غلتک بسیار بخشنده است.
- آماده سازی: رنگ معمولی نیاز به سنباده و بتونه کاری جامع دارد. رنگ تونینگ را اغلب می‌توان مستقیماً روی سطوح موجود که به‌درستی تمیز شده و با سنباده زدگی استفاده می‌شود، اعمال کرد.
تعاریف اصلی: شیمی و مکانیک هر پوشش
Toning Paint چیست؟
حرفه ای ها این پوشش را به عنوان یک پوشش شفاف یا نیمه شفاف تعریف می کنند. تولیدکنندگان معمولاً آن را بر پایه لاک، پلی اورتان یا شلاک قرار می دهند. آنها این چسب های شفاف را با رنگ های مایع خاص مخلوط می کنند. این دقیقاً مانند یک فیلتر رنگی عمل می کند. مستقیماً روی سطح می نشیند. مانند لکه چوب سنتی در الیاف خیس نمی شود. پایه شفاف به نور اجازه عبور از فیلم را می دهد. رنگ، طول موج های خاص نور را قطع می کند. این رنگ درک شده را تغییر می دهد.
زمانی که به تنظیمات ظریف نیاز دارید به آن تکیه می کنید. فرمولاسیون یک فیلم ظریف ایجاد می کند. این فیلم تمام جزئیات را در زیر خود حفظ می کند. دانه های چوب به شدت قابل مشاهده است. تکه های فلزی در پایه های خودرو همچنان به درخشش ادامه می دهند. اعمال کردن رنگ تونینگ نیاز به دقت دارد. رنگ را به تدریج از طریق چندین لایه نازک می سازید. رنگ های مایع به طور کامل در بایندر حل می شوند. آنها هیچ گونه پسماند دانه ای باقی نمی گذارند. این حداکثر وضوح نوری را تضمین می کند.
رنگ معمولی چیست؟
ما رنگ معمولی را به عنوان یک پوشش مات و با جامد بالا تعریف می کنیم. سازندگان آن را طوری طراحی می کنند که نور را کاملاً مسدود کند. نور نمی تواند به بستر زیر لایه رنگ برسد. فرمولاتورها بایندرهای پایه مانند اکریلیک، آلکید یا مینا را ترکیب می کنند. آنها این چسب ها را در کنار بارهای سنگین رنگدانه مخلوط می کنند. دی اکسید تیتانیوم رایج ترین رنگدانه مورد استفاده است. حداکثر پوشش و پوشش عالی را فراهم می کند.
این پوشش یک سطح فیزیکی جدید ایجاد می کند. این ماده اصلی را به طور کامل دفن می کند. رنگدانه های جامد ذرات نسبتاً بزرگی هستند. آنها در کلاسور معلق می مانند. آنها مانند رنگ ها حل نمی شوند. هنگامی که بایندر خشک شد، رنگدانه ها یک مانع غیر قابل نفوذ را تشکیل می دهند. شما از این پوشش برای پاک کردن گذشته استفاده می کنید. ظاهری کاملا یکنواخت ارائه می دهد. بافت یا رنگ مواد زیرین را نادیده می گیرد.
ابعاد کلیدی ارزیابی برای تصمیم گیری
کدورت و دید زیرلایه
کدورت تعیین می کند که چه مقدار از سطح اصلی قابل مشاهده باقی بماند. این دو پوشش، کدورت را به روش‌های کاملاً متفاوتی کنترل می‌کنند.
- Toning Paint: دارای کدورت تجمعی است. هر بار اسپری رنگ را کمی تیره می کند. ما موفقیت آن را با شفافیت آن ارزیابی می کنیم. باید اجازه دهد که دانه های چوب، تکه های فلزی یا پوشش های پایه به وضوح نمایان شوند. پوشش های بیش از حد در نهایت سطح را مبهم می کند.
- رنگ معمولی: متکی به کدورت مطلق است. موفقیت در اینجا متفاوت سنجیده می شود. شما باید در یک یا دو لایه به پوشش کامل برسید. شما می خواهید از هرگونه 'تعطیلات' (نقاط از دست رفته) اجتناب کنید. شما همچنین می خواهید از خونریزی از بستر جلوگیری کنید.
آماده سازی سطح و الزامات چسبندگی
استراتژی آماده سازی شما بر اساس شیمی پوشش تغییر می کند. آماده سازی مناسب از شکست های فاجعه بار چسبندگی جلوگیری می کند.
- رنگ تونینگ: به یک سطح مهر و موم شده نیاز دارد. سطح باید از نظر شیمیایی سازگار باشد. شما نمی توانید آن را مستقیماً روی چوب خام و متخلخل اعمال کنید. چوب خام مایع را به طور ناهموار جذب می کند. این باعث ایجاد لکه های تیره می شود. ابتدا باید سیلر سنباده را اعمال کنید.
- رنگ معمولی: نیاز به آماده سازی مکانیکی دقیق دارد. شما باید سطح را کدر کنید. شما باید روکش های موجود را براق کنید. تقریباً همیشه به یک پرایمر باندینگ اختصاصی نیاز دارید. پرایمر تضمین می کند که لایه رنگ سنگین بعداً پوسته نمی شود.
تکنیک کاربرد و بخشش
روش های کاربردی بافت نهایی را تعیین می کند. این پوشش ها به سطوح مختلف مهارت نیاز دارند.
- رنگ تونینگ: خطر زیادی برای «راه‌راهی ببر» یا هاله شدن دارد. شما نمی توانید آن را به راحتی مسواک بزنید. قلم مو رنگ ها را مختل می کند و رگه های تیره ایجاد می کند. تقریباً به طور انحصاری به سمپاش های کم فشار با حجم بالا (HVLP) نیاز دارد. برنامه Aerosol همچنین برای موارد کوچکتر کار می کند. اسپری ساخت فیلم یکنواخت را تضمین می کند.
- رنگ معمولی: برای مبتدیان بسیار در دسترس است. فرمولاسیون شامل عوامل تسطیح تخصصی می باشد. این ویژگی های خود تراز شدن امکان استفاده استاندارد برس را فراهم می کند. همچنین می توانید از غلتک های فوم استاندارد استفاده کنید. برای دستیابی به یک روکش صاف به حداقل تخصص فنی نیاز دارید.
جدول 1: ارزیابی ماتریس
| ارزیابی ابعاد رنگ |
تونینگ |
رنگ معمولی |
| هدف اولیه |
تغییر رنگ با حفظ دید |
سطح زیرین را کاملاً پنهان کنید |
| نوع رنگ |
رنگ های شفاف |
رنگدانه های مات (مانند دی اکسید تیتانیوم) |
| روش کاربرد |
اسپری HVLP یا آئروسل |
برس، غلتک یا اسپری |
| وضعیت بستر |
باید مهر و موم و غیر متخلخل باشد |
می تواند خام (در صورت آستر) یا قبلا رنگ شده باشد |
![پاشش در مقابل مسواک زدن پوشش های سطحی]()
چه زمانی باید رنگ تونینگ را مشخص کرد (مورد استفاده ایده آل)
باید مشخص کنید رنگ را پررنگ می کند . زمانی که شفافیت اولویت اصلی شما باشد، چندین چالش تکمیلی خاص را کاملاً حل می کند. ما آن را برای سناریوهای زیر توصیه می کنیم.
- رنگ‌بندی‌های موجود: چوب کهنه اغلب ته‌های ناخواسته ایجاد می‌کند. گیلاس و کاج اغلب به مرور زمان به رنگ نارنجی یا قرمز روشن در می آیند. شما می توانید این ته رنگ ها را به راحتی خنثی کنید. یک لایه روشن و سبز رنگ روی سطح اسپری می کنید. سبز رنگ قرمز را خنثی می کند. شما به رنگ قهوه ای متعادلی دست می یابید بدون اینکه قطعه را به چوب برهنه کنید.
- تطبیق اجزای ناهماهنگ: چوب دارای تنوع رنگ طبیعی است. چوب صنوبر بسیار سبک تر از چوب قلب به نظر می رسد. شما می توانید این مناطق متمایز را یکپارچه با هم ترکیب کنید. همچنین هنگام تطبیق یک قطعه جایگزین جدید با یک روکش آنتیک از آن استفاده می کنید. شما به آرامی رنگ را روی چوب روشن‌تر می‌سازید تا زمانی که با نواحی تیره‌تر اطراف مطابقت پیدا کند.
- افکت های آفتاب و سایه: صنعتگران از این تکنیک برای ایجاد شیب های عمدی استفاده می کنند. این را دائماً در کابینت های رده بالا می بینید. سازندگان ساز از آن بر روی گیتار استفاده می کنند. رنگ های تیره تری را در اطراف لبه های بیرونی اسپری می کنید. شما چراغ وسط را رها می کنید. این امر عمق بصری را به سطوح صاف می افزاید.
- حفظ یکپارچگی تاریخی: مرمتگران عتیقه با دستورالعمل های اخلاقی سختگیرانه روبرو هستند. آنها باید زیبایی مبلمان قدیمی را با دقت تغییر دهند. آنها نمی توانند تاریخ قابل مشاهده را نابود کنند. آنها باید دانه ماده اصلی را حفظ کنند. کت های شفاف رنگی با خیال راحت رنگ را تغییر می دهند. آنها پتینه طبیعی زیر آن را حفظ می کنند.
چه زمانی به رنگ معمولی تکیه کنیم (مورد استفاده ایده آل)
در صورت لزوم باید به رنگ معمولی اعتماد کنید. این یک تنظیم مجدد ساختاری و بصری را فراهم می کند. ما پوشش های استاندارد مات را برای این شرایط خاص توصیه می کنیم.
- تعمیرات اساسی زیبایی شناختی: گاهی اوقات شما نیاز به تغییر شدید دارید. شما ممکن است از بلوط طبیعی به سایه های روشن و مدرن تبدیل شوید. سفید ترد و مشکی مات انتخاب های محبوبی هستند. پوشش های مات این دگرگونی فوری را فراهم می کنند. آنها رنگ های چوب قدیمی را به طور کامل دفن می کنند.
- پنهان کردن آسیب های سطحی و تعمیرات: سطوح آسیب دیده نیاز به وصله دارند. ممکن است از پرکننده چوب یا بوندو استفاده کنید. شما ممکن است گوگ های عمیق داشته باشید. شما اغلب با ساخت و ساز مواد مخلوط مواجه می شوید. بسیاری از کابینت ها پانل های مرکزی ام دی اف را در کنار قاب های چوبی جامد جفت می کنند. رنگ معمولی تمام این اختلافات را پنهان می کند. این باعث می شود سطح مانند یک قطعه جامد از مواد به نظر برسد.
- محیط های با سایش بالا: کابینت های آشپزخانه مورد سوء استفاده شدید قرار می گیرند. درهای بیرونی با آب و هوای شدید روبرو هستند. تخته های پایه خراش مداوم را تحمل می کنند. این محیط ها به حداکثر ضخامت میل نیاز دارند. آنها نیاز به شستشوی شدید دارند. لعاب های سنگین این زره لازم را فراهم می کنند. آنها در برابر تراشه و پاک کننده های شیمیایی بسیار بهتر از پوشش های رنگی مقاومت می کنند.
- استاندارد کردن بسترهای مخلوط: عناصر معماری اغلب با هم ادغام می شوند. دیوار خشک با تزئینات چوبی ملاقات می کند. مواد کامپوزیتی با قالب گیری کاج ملاقات می کنند. شما باید یک ظاهر یکنواخت در کل اتاق ایجاد کنید. پوشش های با جامد بالا این شکاف ها را پل می کنند. آنها تفاوت های بافتی بین مواد مختلف را پنهان می کنند.
خطرات پیاده سازی و مشکلات رایج
هر سیستم پوششی دارای خطرات ذاتی است. قبل از اینکه قوطی را باز کنید باید این مشکلات را درک کنید. آماده نشدن منجر به دوباره کاری گران می شود.
خطرات رنگ پررنگ
ناسازگاری شیمیایی بسیاری از پروژه ها را از بین می برد. شما ممکن است یک مخلوط مبتنی بر حلال را روی یک پوشش مبتنی بر آب بمالید. حلال های تهاجمی به پایه اکریلیک ضعیف حمله می کنند. این باعث ایجاد چین و چروک یا لیفت فوری می شود. ما به این می گوییم تمساح. همیشه ابتدا حلال های خود را در یک نقطه پنهان آزمایش کنید.
تونینگ بیش از حد یکی دیگر از مشکلات بزرگ است. رنگ ها شفاف هستند، اما محدودیت هایی دارند. استفاده از کت های زیاد نور را مسدود می کند. فیلم شفاف به یک آشغال گل آلود و نیمه مات تبدیل می شود. به نظر می رسد رنگ ارزان و کم آب است. این به طور کامل هدف اصلی خود را شکست می دهد. شما باید در سه لایه یا کمتر به رنگ دلخواه خود برسید.
خطرات رنگ منظم
از دست دادن جزئیات اغلب اتفاق می افتد. فرمولاسیون های ضخیم و با مواد جامد بالا به سرعت ساخته می شوند. آنها می توانند حکاکی های پیچیده را به راحتی پر کنند. آنها روی اریب های تیز گرد می شوند. اگر بیش از حد از آنها استفاده کنید، جزئیات دقیق معماری را پنهان می کنند. شما باید روکش را به آرامی جدا کنید. از قرار دادن آن در گوشه و کنار خودداری کنید.
خون ریزی تانن پروژه های رنگ روشن را خراب می کند. گونه های چوبی مانند بلوط و چوب ماهون حاوی رزین های طبیعی هستند. این رزین ها محلول در آب هستند. آنها از طریق پوشش های مبتنی بر آب مهاجرت می کنند. عدم استفاده از پرایمر پوسته ضد لکه منجر به فاجعه می شود. لکه های زرد یا قهوه ای با گذشت زمان ظاهر می شوند. آنها مستقیماً از روی روکش سفید ترد شما خونریزی می کنند.
چارچوب تصمیم: فهرست کوتاه مراحل بعدی شما
اکنون مکانیک هر دو سیستم را درک می کنید. شما می توانید تصمیمی آگاهانه برای پروژه خود بگیرید. از این چارچوب ساده برای نهایی کردن استراتژی خود استفاده کنید.
- رنگ تونینگ را انتخاب کنید اگر: می خواهید رنگ یک پوشش شفاف موجود را تغییر دهید. شما ارزش دیدن بافت و دانه زیرین را دارید. شما به تجهیزات اسپری حرفه ای دسترسی دارید. شما می خواهید از پاکسازی شیمیایی نامرتب و سمی جلوگیری کنید.
- رنگ معمولی را انتخاب کنید اگر: با یک سطح به شدت تعمیر شده سر و کار دارید. شما یک رنگ ثابت یکپارچه می خواهید. شما با دست مسواک می زنید یا غلت می زنید. شما به حداکثر دوام و پوشش سنگین نیاز دارید.
اقدام مرحله بعد: هنوز هیچ محصولی را خریداری نکنید. آزمایش چسبندگی را در یک منطقه غیر قابل مشاهده انجام دهید. یک پارچه را در الکل دناتوره خیس کنید. پایان موجود را مالش دهید. اگر چسبناک شد شلاک است. اگر تینر لاک آن را حل کند، لاک است. اگر هیچ کدام کار نکرد، احتمالا پلی اورتان است. قبل از خرید هر یک از سیستم های محصول، باید نوع پایان فعلی را تعیین کنید. این سازگاری شیمیایی را تضمین می کند.
نتیجه گیری
انتخاب بین این دو پوشش کل گردش کار شما را دیکته می کند. نه تنها ظاهر نهایی، بلکه کل مراحل آماده سازی و درخواست را تعیین می کند. شما باید شیمی را با نتیجه زیبایی شناختی مورد نظر خود مطابقت دهید. تونینگ تاریخ و دانه را حفظ می کند در حالی که به تجهیزات اسپری تخصصی نیاز دارد. روکش‌های معمولی آسیب را از بین می‌برند و با استفاده از برس‌های ساده دوام نهایی را ارائه می‌کنند.
پیشنهاد می کنیم ابتدا استراتژی تجهیزات خود را نهایی کنید. بین استفاده از اسپری و استفاده از برس امروز تصمیم بگیرید. از این انتخاب تجهیزات به عنوان فیلتر اصلی برای خرید نهایی خود استفاده کنید. برنامه ریزی صحیح از شکست نهایی جلوگیری می کند. سطوح خود را آزمایش کنید، پوشش خود را انتخاب کنید و پروژه خود را با اطمینان شروع کنید.
سوالات متداول
س: آیا می توانید رنگ تونینگ را روی رنگ معمولی اعمال کنید؟
ج: بله. می توانید آن را به عنوان یک لعاب تزئینی یا لایه سایه دار اعمال کنید. عمق می بخشد یا ظاهر پایه مات را پیر می کند. با این حال، برای جلوگیری از چروک شدن باید اطمینان حاصل کنید که بایندر شفاف از نظر شیمیایی با پوشش پایه رنگ‌شده سازگار است.
س: آیا رنگ تونینگ همان لکه چوب است؟
A: خیر. لکه چوب سنتی به الیاف چوب خام و لخت نفوذ می کند. درون ساختار سلولی قرار می گیرد. برعکس، یک فیلم تونینگ به طور کامل روی سطحی که قبلا مهر و موم شده است قرار می گیرد. به عنوان یک لایه رنگی مستقل عمل می کند.
س: آیا به یک پوشش شفاف روی رنگ تونینگ نیاز دارم؟
ج: بله. این لایه های رنگی معمولاً شکننده هستند. آنها حاوی رنگ هستند اما فاقد ویژگی های محافظتی قوی هستند. آنها به یک پوشش نهایی شفاف و بدون رنگ نیاز دارند. این لایه نهایی از لایه رنگی ظریف در برابر خراشیدگی در هنگام استفاده روزانه محافظت می کند.
س: آیا می توانم رنگ تونینگ خود را مخلوط کنم؟
ج: بله. می‌توانید آن را با افزودن رنگ‌های مایع سازگار، مانند Transtint، به طور مستقیم به لایه‌های شفاف مخلوط کنید. شما می توانید از شلاک، لاک یا پلی اورتان پایه آب استفاده کنید. شما باید نسبت های خود را به دقت اندازه گیری کنید تا اطمینان حاصل کنید که رنگ در چندین دسته قابل تکرار باقی می ماند.
